Historia obiektu

Dzięki badaniom archeologicznym, przeprowadzonym w latach 90. XX wieku, wiemy, że zaczątek dzisiejszego odbudowywanego pałacu stanowiła wieża rycerska wybudowana prawdopodobnie w 2. połowie XIV lub na samym początku XV wieku przez rodzinę von Rohau.

Majątek w Wierzbnej został sprzedany w 1403 roku opactwu cystersów krzeszowskich. W ten sposób stali się oni gospodarzami znacznej części wsi, lecz nie kościoła i przynależnych mu ziem, gdyż te znajdowały się w rękach innych cystersów - kamienieckich.

Przez wiele lat dochodziło do konfliktów aż wreszcie w roku 1585, gdy mnisi z Kamieńca Ząbkowickiego sprzedali ją cystersom krzeszowskim. Pod zarządem tych ostatnich placówka została przekształcona w prepozyturę opactwa, w pobliżu kościoła zbudowano okazały klasztor, a obok niego - przy wykorzystaniu murów średniowiecznej wieży - w latach 20. XVIII w. powstał pałac, mający pełnić funkcję letniej rezydencji samego opata.

Rok 1810 przyniósł sekularyzację (upaństwowienie) majątków cystersów na Śląsku. Zniszczone przez wojnę, nękane kolosalną dziurą budżetową Państwo Pruskie przejęło majątki zakonne i rozpoczęło ich sprzedaż - w ten sposób nowym właścicielem pałacu został pruski minister von der Goltz. Po nim mieszkała tu rodzina von Malttzan, a następnie Goldsmied, od której w 1859 roku posiadłość nabyli von Waldenburgowie.

Drugą wojnę światową cały zabytkowy kompleks przetrwał bez zniszczeń, największa dewastacja obiektu miała miejsce w latach 90. XX w.